Kent u de vier veel voorkomende defecten in 304 roestvrij stalen platen?

Kent u de vier veel voorkomende defecten in 304 roestvrijstalen platen?

Corrosie erin304 roestvrijstalen plaat, ook bekend als putjes, is een vorm van plaatselijke corrosie die optreedt in specifieke corrosieve omgevingen. Het gebeurt meestal in oplossingen die halogenide-anionen bevatten, waarbij chloriden en bromiden de meest agressieve zijn, waardoor ze veel voorkomende corrosieve media zijn voor roestvrij staal. Putcorrosie begint meestal op de passieve film die aanwezig is op het oppervlak van de 304 roestvrijstalen plaat. De corrosieweerstand van 304 roestvrij staalplaat hangt voornamelijk af van deze beschermende passieve film. Hoewel het gebied dat wordt aangetast door putcorrosie klein is, kan de corrosiesnelheid, zodra deze is ontstaan, extreem hoog zijn, wat in ernstige gevallen mogelijk kan leiden tot perforatie van de apparatuur. Bovendien vormt putcorrosie vaak een potentieel risico voor het initiëren van interkristallijne corrosie of spanningscorrosiescheuren.

304 roestvrijstalen plaat

Het eerste veelvoorkomende defect zijn lasdefecten. Dit is een relatief ernstig probleem, dat vaak wordt aangepakt door handmatig mechanisch slijpen. Deze methode kan echter gemakkelijk slijpsporen achterlaten op het oppervlak van de plaat, wat resulteert in een oneffen uiterlijk en afbreuk doet aan de esthetische kwaliteit ervan.

Het tweede defect is inconsistentie van het oppervlak. Als bijvoorbeeld alleen het gelaste gebied beitsen en passiveren ondergaat, kan dit leiden tot een inconsistent uiterlijk over de 304 roestvrijstalen plaat, wat de visuele aantrekkingskracht van het eindproduct negatief beïnvloedt.

Het derde defect is dat er krassen op het oppervlak van de304 roestvrijstalen plaatzijn moeilijk te verwijderen. In ernstige gevallen kan zelfs het algehele beitsen en passiveren de verschillende krassen die tijdens de verwerking ontstaan, niet elimineren. Dit kan leiden tot corrosie en roest wanneer de plaat wordt blootgesteld aan corrosieve omgevingen.

Het vierde defect betreft ongelijkmatige slijp-, polijst- en passivatieresultaten. Handmatig slijpen en polijsten gevolgd door zuurpassivering leidt vaak tot inconsistente behandeling, vooral bij grote werkstukken. Het is een uitdaging om een ​​uniforme en consistente oppervlakteafwerking te bereiken, waardoor het moeilijk wordt om een ​​ideaal uniform oppervlak te verkrijgen. Bovendien zijn de verwerkingstijd en kosten van hulpmaterialen voor deze methoden relatief hoog.